Afghanak Home of the afghans افغانک خانه افغانها

در محاکم ايران قضات بر اساس هدايات رژيم اسلامى و براى استحکام آن صد ها نفر را اعدام کرده و اعدام مى نمايند، اين رژيم امروز عالى ترين شخصيت هاى رژيم اسلامى که از ياران آيت الله خمينى بوده اند چون بازرگان، خاتمى، موسوى و امثال آن را نيز متهم ساخته و مى سازند و بيش از پنجاه ژورناليست همين امروز به گناه مخالفت با انتخاب احمدى نژاد که يک امر دموکراتيک مى باشد در زندان مخوف "اووين" زنده گى دارند.

بناء‌ً اگر اين افغان ها مى توانستند از خود دفاع نمايند و محاکمه شان علنى و با حضور يک نماينده سفارت افغانستان در تهران صورت مى گرفت و قناعت به عادلانه بودن محاکم مذکور فراهم مى شد، آن وقت فيصله محاکم ايران مورد اعتراض واقع نمى گرديد، مگر اين طور محکمه و اين طور اعدام کردن آن هم شهروندان کشورى را که احمدى نژاد و ديگر ايرانى ها برادر خطاب مى نمايند اگر باعث تأثر و انتقاد وحيد عمر سخنگوى رياست جمهورى نگردد، ملت افغان را سخت تکان داده و شديداً متأثر ساخته است. تأسف ما در اين است هر باريکه احمدى نژاد و ديگر شخصيت هاى ايرانى به آدرس افغانستان کلمات ناموزون و غير واقعى چون کشور اشغال شده ابراز مى نمايند باز هم سخنگوى رياست جمهورى با اين کلمات که اين موضع ايران است و به آنها تعلق دارد خود را به اصطلاح به کوچه حسن چپ مى زند.

روزنامه وال ستریت جورنال در شماره اخیر خود مطلبی دارد تحت عنوان « سرنوشت رییس جمهور اوباما و رییس جمهور کرزی در همکاری با یک دیگر گره خورده است.» روزنامه در مطلب خود سوال می کند، این سیاست را چه می توان نامید که یک متحد تان را اول در محضر عام مورد توهین و فشار قرار بدهید و بعداً دوباره از موقف تان به عقب برگردید؟ روزنامه می نویسد این عمل را می توان دیپلوماسی زیرکانه نامید.

روزنامه به ماجرای اخیر اداره رییس جمهور اوباما با رییس جمهور کرزی اشاره می کند که بعد از ماه ها فشار و تشنج بالاخره اداره امریکا دوباره به آقای کرزی پیام های دوستانه می فرستد و تاکید می کند که رییس جمهور افغانستان دعوت امریکا را قبول کرده و در ماه می با رییس جمهور اوباما در قصرسفید ملاقات نماید. به نوشته روزنامه هر چند این تغییر فکر در مورد آقای کرزی در اداره امریکا قدری دیر صورت گرفته است، ولی هنوز هم بی تاثیر نخواهد بود.

به نوشته روزنامه هر چند آقای کرزی برای امریکا یک رهبر رضایت بخش نباشد، اما امریکا به جز از کار با او راه دیگر ندارد. توهین برملا آقای کرزی تاثیر منفی خود را واضیح ساخت و این پیشنهاد بعضی از مشاورین اداره امریکا که گویا آقای کرزی را از صحنه بیرون کند، راه حل نیست و صرف بحران سیاسی را در افغانستان بیشتر می سازد که در آن صورت امریکا مجبور خواهد شد که در سیاست داخلی افغانستان بیشتر دخیل شود. از سوی دیگر به نوشته روزنامه آقای کرزی هم باید از این ماجرا یک درس بزرگ را آموخته باشد که نشان دادن زور بازو را کم تربسازد و در ساحه مهیا ساختن خدمات به مردم کشورش بیشتر فعالیت کند.